ตอนเด็กๆสมัยประถม.. หลังเลิกเรียนนี่เหมือนเวลาช้อปปิ้ง ที่ให้เด็กๆได้อิสระ
ในการใช้จ่าย เผอิญแม่จะมารับช้า ชอบปล่อยให้หาอะไรกิน หรือเล่นกับเพื่อนตอนเย็นๆ
เรากับน้องก็เลยไม่มีใครมาคอยดู คอยบังคับว่ากินอะไรได้ไม่ได้ ซื้ออะไรเล่นได้ไม่ได้
เอาเป็นว่า คุณน้องชายนี่ เล่นมาเยอะ ลองมาเยอะ ไอ้พวกเด็กอยากรู้อยากเห็นนั่นเอง!!
จำได้ว่า.......
ร้านแรกเริ่มออกประตูมาก็เจอ เป็นร้านเก่าแก่ที่ไม่เคยหนีหายไปไหน
รถเข็นคันใหญ่บิ๊กเบิ้ม ที่เต็มไปด้วยขนมของเล่นมากมายแปะๆวางๆไว้เต็มคัน
แล้วก็จะมีเด็กๆรุ่นเราๆ ไปรุมล้อมจนมองแทบไม่เห็นว่าอะไรเป็นอะไร
อาศัยคนหมู่มากเรียกลูกค้า ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเด็ก ก็ยิ่งคนเยอะไปใหญ่
ถ้าไปหาอะไรกินกับน้องทีไร ไม่พ้นต้องเบียดๆอัดๆอยู่แถวร้านนี้
เพราะร้านนี้มีไอเท็มสำคัญมากสำหรับเด็กผู้ชายสมัยนั้น (สมัยนี้ไม่รู้ยังมีมั้ยนะ)
มันคือ.. กล่องขนมสีเหลือง ขนมด้านในเป็นเม็ดขนมปังช็อคกลมๆ
ซึ่งไม่เคยเห็นมีใครชอบกิน ซื้อมาทิ้งกันทั้งนั้น แต่ที่แย่งซื้อกันนี่ไม่ใช่อะไร
ข้างในมันมี "สติ๊กเกอร์การ์ตูน" นั่นเอง ที่จะแข่งกันสะสมเพื่อแลกของรางวัล
สมัยนั้นใครได้เพลย์สเตชั่นจากไอ้การสะสมสติ๊กเกอร์ไปแลกนี่เรียกว่าเท่มากกกกก!
แล้วพอโตมาหน่อยมันก็จะเริ่มมีกล่องขนมยูกิการ์ด ซึ่งนำไปสู่กิจกรรมการพนันในวัยเด็ก
เด็กผู้ชายว่างๆ มันก็จะนั่งเขี่ยไพ่ เป่าไพ่ เพื่อยึดไพ่คนแพ้มาเป็นของตัว
หรือถ้าอยากใช้สมองหน่อย ก็เล่นไปกับพลังพิเศษของการ์ดซะเลย
ซึ่งอีเด็กผู้หญิงอย่างชั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจนักหรอกนะว่ามันอ่านภาษาญี่ปุ่นออกได้ไง
ว่าไพ่ใบไหนพิเศษยังไง ใช้ได้ตอนไหน พวกมึงแค่เด็กประถมนะ โดนโกงมาจากเด็กโตๆ
มั่งรึเปล่าก็ไม่รู้?
ยังๆ ร้านนี้ไม่ได้มีแค่นี้หรอกนะ ในหมวดของเล่นแล้วมันยังมีลูกโป่งวิทยาศาสตร์
ที่เป็นเจลๆ ป้ายใส่หลอดแล้วเป่า หรือเป็นแบบขวดมีน้ำใสๆ คล้ายสบู่ จุ่มๆแล้วก็เป่า
ดูน่ารักกันไป สมัยนี้ไปเห็นในห้างแล้วตื่นตาตื่นใจมาก เพราะที่เป่าที่ตรงกลางมีรู
อันใหญ่มหึมานั้น พอเป่าออกมาใหญ่กว่าหน้าซะอีก หรือเป็นแบบเครื่องยิงเหมือนปืนก็มี
น่าสนุกดีนะ อยากซื้อมาเล่นอยู่หรอก แต่ราคานี่ไม่ไหวจริงๆ ลงทุนซื้อกะละมังใส่น้ำสบู่
เอาเหล็กมาขดๆเป่าอยู่บ้านไป ขนาดก็น่าจะพอฟัดพอเหวี่ยงกันอยู่ =P
สมัยนั้นของเล่นที่น่าตื่นตาอีกอย่าง ถึงขั้นเป็นข่าวเลย คือไอ้ตัวหนืบๆประหลาด
ที่แช่น้ำไว้แล้วมันจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ที่มีข่าวว่ามีเด็กกลืนลงไปแล้วมันไปบวมน้ำอยู่ในท้อง
โอ้ววววว หน้าตาสีสันมันคงเหมาะกับเด็กผู้ชายนะ ไอ้เราๆก็รู้สึกว่าน่าขยะแขยงน่ะ
ถ้ามันพองออกมาเป็นหมี แมว หมาก็ว่าไป นี่ทำออกมาเอเลี่ยนมากกกกกก!!
จำได้ว่าน้องก็ซื้อมาเล่น ผ่านไปไม่กี่วันมันบวมอืดในกะละมัง แหวะมากอะ -*-
แถมโดนแม่ด่าอีก เพราะมันเอาไปซ่อนไว้ใต้อ่างน้ำ แม่เราก็เป็นพวกตื่นตูม
นึกว่าน้องเอาอะไรมาเลี้ยง แป่วววว!! ซึ่งก็ได้มาจากร้านรถเข็นสารพัดสิ่งนี้อีกเช่นกัน
มีของเล่นอีกอย่างที่ฮิตมากในหมู่เด็กผู้ชายคือ โยโย่
แบบถูกๆ หลักสิบก็มี ที่ร้านนี้ขายก็เป็นแบบไม่แพงมาก ประสา รร.แถบชานเมือง
แบบแพงอันละหลายร้อย หรือเป็นพันที่ขายตามห้างก็มี เคยเห็นเพื่อนไฮโซ
มันบอกซื้อมาแพงมาก (ก็ดูแพงจริงๆนะ) แต่เห็นมันเล่นได้แค่โยนขึ้นลงๆ -*-
ซื้อแพงทำไมเนี่ย?? เล่นได้แค่นี้ เสียดายตังค์อะ บางคนถูกๆยังทำท่าได้เยอะกว่าเลยเธอ
เรียกว่าเป็นไอเท็มประจำกายของเด็กผู้ชายสมัยนั้น ต้องเอาเทปการ์ตูนหรือวิดีโอสาธิต
มาเรียนรู้ทุกท่วงท่า มีชื่อเรียกแต่ละท่าด้วยนะ เราดูทีวียังรู้สึกว่ามันสุดยอดเลย
แต่เอาตรงๆ เรามันพวกไร้สมรรถนะด้านนี้อย่างแรง แค่เล่นให้มันหยุ่นๆ
ตกลงไปแล้วค้างไว้ยังไม่สามารถเลยจ้ะ ได้แค่ปล่อยลงไปแล้วให้มันเด้งขึ้นมา แค่นั้นแล่ะ!!!
ที่เล่าๆไปนี่ ส่วนใหญ่เป็นของที่น้องชายเล่น เราไม่ค่อยชอบเล่นอะไรฮิตๆเท่าไหร่
หรือจริงๆ เพราะไม่มีสกิลต่างหาก เล่นไรก็ห่วยไง เลยไม่เสียเงินซื้อแต่แรกดีกว่า...
ของเล่นของเราที่ซื้อมาจากร้านค้า ร้านขนมแถวบ้านส่วนใหญ่จะกุ๊กกิ๊ก เพ้อๆหน่อย
แต่เล่นอะไรแล้วจริงจังนะ ตอนเด็กๆต้องไปเฝ้าร้านให้แม่ที่ตลาด
พออาม่ามาตอนสาย จะต้องแวะไปร้านขนมร้านหนึ่งในตลาด เค้าจำเราได้
เรียกหมวยเล็กๆ เพราะแมร่งมาทุกวัน เวลาเดิม และซื้อของอย่างเดิม Geekแต่เด็ก! ฮาาาา
ของที่ว่ามันคือ "ขนมจาจา" (ถ้าจำผิดต้องขออภัย มันนานมากกกกก)
ข้างในกล่องมันจะมีชิ้นส่วนกระดาษที่ต่อเป็นบ้าน ร้านค้าต่างๆ เฝ้าร้านไปก็นั่งต่อไป
ได้วันละหลังๆ ประเด็นคือแต่ละกล่องมันจะไม่บอกว่าข้างในเป็นร้านอะไร แบบไหน
เหมือนสุ่มจับฉลากไรงี้ มันก็สนุกตรงนี้แล่ะ เพราะร้านที่ให้ต่อมันเยอะมากเลยนะ
แต่มาเลิกซื้อตอนที่แม่ให้ไปอยู่ออฟฟิศกับพ่อ ไปนั่งเล่นคอมแทน เลยไม่ได้ซื้อตั้งแต่ตอนนั้น
....แต่ไอ้ที่ต่อๆเก็บไว้ แม่ก็เก็บทิ้งประจำอะ เพราะมันรก และไม่รู้จะเก็บไว้ไหน ใจร้ายอะ T^T
ของเล่นอีกอย่างที่ปลื้มมาก อันนี้มีกล่องเก็บส่วนตัวที่ตกทอดไปให้เด็กแถวบ้านด้วยนะ
มันคือ "ตุ๊กตากระดาษ" ชอบมากเลยนั่งแต่งตัวตุ๊กตา มีเยอะมากด้วย เพราะซื้อบ่อยมากๆ
ร้านที่ซื้อประจำชื่อ ร้านสมศรี เป็นร้านของชำที่มีทุกอย่างตั้งแต่หม้อ จักรยาน ยันตุ๊กตากระดาษอะ
ไปเกือบทุกวัน อันนี้ฮิตก่อนหน้าจาจาอีกนะ ไปทีก็ไปเป็นชั่วโมง ไปนั่งเลือกๆๆๆ
แต่ซื้อกลับมาครั้งละแผ่นสองแผ่นเองนะ ตอนนั้นอารมณ์คงคล้ายตามอ่านนิตยสารรายสัปดาห์
เพราะมันจะมาใหม่เรื่อยๆ เป็นคอลเลคชั่นก็มี ต้องไปตามเก็บ ชอบตรงที่แต่ละแผ่น
มันจะมีเรื่องราว รายละเอียดของมันอยู่ เช่นเป็นแบบหวานๆเจ้าหญิง ก็ไปนั่งพิจารณารายละเอียด
เคยทำตุ๊กตากระดาษเองด้วยนะ แต่ด้วยความอาท มันหากระดาษที่ถูกใจไม่ได้ เลยไม่ได้ทำต่อ
....เรื่องมากแต่เด็กอีกต่างหาก ฮาาาาา =P
ทิ้งท้าย.........
ตอนนี้เป็นตอนที่ 1 สำหรับของเล่นสุดฮิตที่หาซื้อได้ตามร้านค้าหน้าโรงเรียน ย่านตลาด
โลกของเล่นสมัยเด็กยังไม่จบสิ้น เพราะยังมีของเล่นที่ขายตามห้างอีกต่างหาก... พบกันในตอนที่ 2
ส่วนที่มาของเอนทรี่นี้ อย่างไม่ต้องสงสัยว่ามาจาก Twitter ใน tag #WhenIwasYoung
อ้อออออออ ลืมบอกไปเลยว่าเจ้าของบล๊อคอายุ 21 วัยประถมก็เมื่อสิบกว่าปีก่อนเอง
ท่านใดที่เกินกว่านี้ ต้องขออภัย ที่ของเล่นสมัยใหม่ไปเนอะ ฮ่าาาาาาา =P
